Te Lang Geleden

Het is veel te lang geleden dat we hier een berichtje hebben geschreven… Alles gaat goed en we genieten elke dag van ons heerlijke mannetje.

Deze zomer zijn we met z’n drietjes op vakantie geweest naar Italie. Lekker 3 weken kamperen met de vouwwagen. Best spannend, want hoe zal het gaan in de auto en natuurlijk op de camping. Daarom hadden we niets geboekt, zoals gewoonlijk (maar wel Italie in ons hoofd ). Het ging super goed onderweg, de eerste dag zaten we al in Zwitserland. Geweldig. Floris vermaakte zich goed in de auto met een grote bak speelgoed naast zich, af en toe wat eten & drinken en dan viel meneer heerlijk in slaap. Soms had hij even een klein dipje en dan zetten we de cd van Bumba op en weg was z’n dipje. De eerste week stonden we op een camping aan Lago di Maggiore, een fantastische camping met veel kinderen en elke avond mini-disco. Wat een feest. Elke ochtend sliep Floris uit tot 7.45, echt genieten. Helaas zat het weer niet altijd mee, dus na een weekje zijn we verder gereden naar Toscane, waar het zonnetje elke dag scheen. We waren veel in het zwembad te vinden…heerlijk. De Italianen waren dol op Floris, tja blond haar, blauwe ogen en een stralende lach. Overal waar we kwamen was het “bello blanco ! belissimo !”, ons kleine chameurtje kreeg zelfs gratis ijs bij de ijssalon op de camping. Wat een bofkont he ? We hebben echt genoten….

Op 14 juli was Floris jarig, alweer 1 jaar !! Waar blijft de tijd ? Wat een bijzondere dag was dat. ‘s Morgens lag ik om 06.00 al wakker in bed, te wachten totdat Floris wakker werd. Maar ons mannetje slaapt ook op z’n verjaardag tot 7.45 !!! Mama moest dus even geduld hebben…. Wat ‘n heerlijk moment om ons “jarig jobje” uit bed te halen en mee te nemen naar het grote bed. Natuurlijk zongen we: “lang-zal-hij-leven” en daarna was het tijd voor de kadootjes. Floris vond het allemaal prachtig ! Samen pakken we alles uit, het grootste kado bewaren we voor het laatst, een tractor met aanhanger van Little People. Met allemaal ijzerdraadjes zit het vast in de doos, Floris blijft maar roepen: “die, die, die” Een geslaagd kado dus. In de tractor zit ‘n boertje en als je daar op drukt komt er geluid uit de tractor. Het duurt maar even en Floris heeft door dat er een knopje onder het boertje zit. Wat ‘n technisch mannetje he? Net zoals z’n papa. ‘s Middags vierden we het met heel veel familie en vrienden. En natuurlijk een heerlijke taart en enorm veel kadootjes. Floris wist niet waar hij kijken moest. BEDANKT ALLEMAAL !!!!

Verder gaat hier alles z’n gangetje, we genieten van ons lieve, ondeugende en grappige kereltje. Hieronder nog wat fotootjes en we zullen proberen om de volgende keer wat eerder een logje te schrijven…..