We hebben nu 7 dagen wachten erop zitten. Dit blijft toch het spannendste deel van de behandeling hoor (en natuurlijk de bevruchting, maar dan heb je eerder uitslag ). Ik voel van alles en tegelijker tijd ook niets, dus ik heb geen flauw idee welke kant dit opgaat…. Gewoon doorgaan met wachten dan maar….

Vandaag zouden we tussen 11.00-14.00 gebeld worden over de bevruchting. We hadden net de laptop op schoot om te kijken of er al wat op de digipoli stond en toen ging de telefoon. Mooi op tijd dus !!! En met goed nieuws…..er zijn 4 eicellen goed gaan delen !!! Fantastisch !!! Morgen hebben we dus de terugplaatsing van 1 of 2 embryo’s, dat hangt af van de kwaliteit. Bij A-kwaliteit 1 en bij B- of C-kwaliteit 2. De embryootjes delen zich (hopelijk) nog verder en morgen horen we wat de kwaliteit is. Wat zijn we blij…..

Wat fijn dat jullie allemaal zo met ons meeleven. Echt SUPERRR !!

Vandaag was het dan zover….die ontzettend spannende dag !!! En dat was ‘ie ook echt !!!! Vanmorgen om 8.45 zijn we vertrokken naar Nijmegen, nadat we Floris en oma hadden uitgezwaaid. Erg zenuwachtig voor de punctie was ik niet, en dat zonder valiumtabletjes (die waren we vergeten te vragen zaterdag). Gelukkig niet nodig gehad. In het ziekenhuis drinken we een halve kop cappuccino, anders kwamen we te laat. En dan lopen we de lange gangen door… En dan begint het toch lichtjes te kriebelen. “Hoe zou deze dag aflopen ?” Is de grote vraag die door ons hoofd spookt. In de wachtkamer lezen we wat en al snel worden we geroepen. De punctie wordt door onze “eigen” IVF-arts, dr. Woldringh gedaan en dat vinden we erg leuk. Er wordt gezellig gekletst en dan is het tijd voor het echte werk… Eerst krijg ik een shotje Morfine, ik voel me al snel warm en wat draaierig te voelen. De punctie valt me net als de vorige keer erg mee, de 1e prik door de vaginawand voel ik wel even, maar het is erg goed te doen. Na 5 minuten is dit klusje alweer gepiept. Ik mag me rustig aankleden en lekker bijkomen in het rustkamertje. Dan begin ik mijn buik toch wel te voelen, poeh….wel even wat anders dan bij Floris. Ik krijg 2 paracetamols van de verpleegkundige en knap wat op. Na een half uurtje komt de laborante langs om ons te vertellen hoeveel eicellen er zijn gevonden en hoe het ontdooien is gegaan. Er zijn 12 eicellen gevonden, die gaan ze nog schoonmaken en goed bekijken. Want het kan zijn dat er eicellen bijzitten die nog niet helemaal rijp zijn, doordat er ook kleinere follikels zijn aangeprikt. Dit is een hele mooie score. En dan de zaadcellen, ze hebben een klein druppeltje bekeken en daar zaten 2 bewegende zwemmers in. Ze had nog even wat langer de tijd nodig om er nog meer te vinden. We konden nog niet naar huis, want als het bij 2 zou blijven dan zou Menco een acute PESA ondergaan. Om 13.00 mochten we terug komen dan wist ze vast meer. Na een lekker broodje lopen we naar het laboratorium, maar ze was nog druk bezig. Ze had nog een half uurtje nodig….pfff wat een spanning !!! “Het draait vast op een PESA uit”, dachten we. Maar toen we om 13:30 bij het loket van het labaratorium stonden werd ons verteld dat er 7 bruikbare eicellen waren overgebleven en ze hadden er al 5 bevrucht !!!!! Ze waren nu druk bezig om de laatste 2 zaadcellen te vinden. We wisten niet wat we hoorden….. Tranen sprongen in onze ogen ! Wat een geluk !!! Nu konden we naar huis, naar ons lieve jochie !!! Mijn buik is nog erg gevoelig, dus lekker op de bank met een kruik. Net keken we op de digipoli en ook de laatste 2 zaadcellen zijn gevonden, want alle eicellen zijn bevrucht !!!! Het is nu al een wonder…. Nu hopen dat ze zich lekker verder gaan delen in de broedstoof. Woensdag krijgen we het verlossende telefoontje of dit gelukt is. Het blijft spannend, maar we zijn weer een hele grote stap verder !!!!!