Vanochtend mochten we dan terug komen in het ziekenhuis voor de vervolgecho. Dan wordt er gekeken hoeveel eicellen er al klaar liggen en hoe groot ze zijn. Nou, links liggen er ongeveer 7 van voldoende formaat, rechts ongeveer 6. Plus nog zo’n 7 kleintjes. Genoeg dus om te mogen stoppen met de decapeptyl en de puregon. Aangezien ze na ons nog een aantal patienten voor de vervolgecho kreeg, kon ze wel zeggen dat we maandag de punctie(‘s) hebben alleen nog niet hoe laat. Daarover zou ze bellen als iedereen geweest was. Vanmiddag rond 14:00 werden we gebeld, maandag om 11:00 uur heeft Geraldien de punctie ! Vanavond om 23:00 uur moeten we dus de (vervelende) pregnyl spuit zetten. (De pregnyl heeft 36 uur nodig om zijn werk te doen en qua timing komt dat heel precies…). En als alles dan goed gaat, hebben we donderdag de terugplaatsing… Wat gaat het nu ineens snel…

Met mijn koorts gaat het wel beter, maar was vanochtend toen we thuis kwamen nog niet weg. Ik had nog 38,8. Dus meteen een paar paracetamol ingenomen en rustig op de bank gaan liggen. Vanavond was de koorts al gezakt tot 38,0, dus dat gaat de goede kant op… Nu maar hopen dat de zaadjes goed ontdooien en dat ik niet nodig ben…

Ging de behandeling tot nu toe zo lekker en goed, wordt het toch nog spannend. Waarom ? Ik heb ergens een griepje opgelopen. Sinds dinsdagavond voel ik me niet helemaal fit. Ik ben toen direct begonnen met het slikken van ibuprofen om de (mogelijke) koorts te onderdrukken, want koorts is niet goed voor de kwaliteit van het zaad. Woensdag en donderdag gingen nog redelijk, ik heb me niet echt koortsig gevoeld. Voor de zekerheid heeft Geraldien vanochtend toch maar even het ziekenhuis gebeld. Zij adviseerden om toch de temperatuur even op te nemen en asperine te gebruiken i.p.v. ibuprofen. Het was ook jammer dat we de temperatuur niet direct hadden opgenomen, want als de koorts langer dan 24 uur duurt, hebben de zaadcellen al te lijden. Toen ik dus de temperatuur vanochtend toch maar opnam, bleek ik 39,1 te hebben…

Bij de PESA voor Floris hebben ze een aantal zaadcellen kunnen invriezen, om precies te zijn 1 rietje. Als deze goed ontdooien dan is er verder niets aan de hand. Maar als ze niet goed ontdooien, dan krijg ik een acute PESA en dan is het dus maar te hopen dat de zaadjes niet te veel te lijden hebben gehad onder de koorts.

Vandaag was het zo ver, we mochten langskomen voor de uitgangsecho. Ze hebben nu gekeken of de decapeptyl zijn werk goed heeft gedaan. Alles zag er netjes en mooi uit, er liggen voldoende eitjes klaar om te laten rijpen. Vanavond mag dus de eerste puregon er bij ! Dat betekent dus 2 spuiten vanavond. Eerst de decapeptyl, daarna de puregon. De vorige keer moesten we 125 eenheden spuiten, nu 150 eenheden. Dit omdat er de vorige keer wel 13 eitjes gevonden waren, maar er maar 2 tot goede ontwikkeling waren gekomen. Over een paar dagen moeten we weer heen om te kijken hoe de eitjes groeien.